Wat is het verschil tussen de barstdruk en de werkdruk van een slang?

De juiste slang bepaalt u op basis van de volledige toepassing: de maat, het medium, de temperatuur, de druk, de lengte van de slang en de koppelingen die erop komen. Er is dus geen vaste formule; net als bij de keuze voor een auto hangt het ervan af waarvoor u hem gaat gebruiken.

Let bij de maat goed op het verschil tussen binnen- en buitendiameter. Bij buizen wordt de buitenmaat opgegeven: een buis van 50 x 5 mm heeft een buitendiameter van 50 mm en een wanddikte van 5 mm, en dus een binnenmaat van 40 mm. Bij slangen gaat het altijd om de inwendige diameter, vaak aangeduid in inches:

• 1/2" = 12,7 mm
• 1" = 25,4 mm
• 1 1/4" = 32 mm
• 1 1/2" = 38 mm
• 2" = 51 mm

De vereiste werkdruk volgt uit de maximale druk in uw installatie, in combinatie met de temperatuur en het medium. Geef bij een aanvraag daarom de volledige toepassing door, zodat SCHIEMA de juiste combinatie van slang en koppelingen kan adviseren. U kunt hiervoor direct contact opnemen.

Voor kunststof slangen geldt als vuistregel een maximale temperatuur van 60 °C. Rubberslangen kunnen, afhankelijk van de rubbersoort en constructie, aanzienlijk hogere temperaturen aan. Een EPDM-stoomslang als de FLOWINTUBE® VAPORTOR-18-D is bijvoorbeeld geschikt voor verzadigde stoom tot continu 210 °C.

Houd daarbij niet alleen rekening met de temperatuur van het medium, maar ook met de omgevingstemperatuur en directe zoninstraling. In de praktijk is gebleken dat bij kunststof slangen die langdurig in extreme hitte en volle zon lagen, zoals in het Midden-Oosten, de binnen- en buitenlaag door oververhitting van elkaar konden loslaten. Zulke effecten zijn vooraf lastig te voorspellen. Bij hoge omgevingstemperaturen is rubber daarom de betere keuze.

Dat hangt af van het soort versterking. Een spiraal (helix) heeft u nodig zodra de slang moet kunnen zuigen of onder vacuüm kan komen: zonder spiraal trekt de slang dicht. Voor alleen persen is een spiraal niet nodig. Inlagen van textiel of staal bepalen de drukbestendigheid van de slang; zonder inlagen zou een slang onder druk uitzetten.

Zo wordt een rubberslang opgebouwd: op een doorn wordt eerst ongevulkaniseerd rubber gewikkeld voor de binnenwand. Daarna volgen de inlagen, vervolgens de spiraal en daaroverheen opnieuw ongevulkaniseerd rubber voor de buitenwand. De complete doorn, vaak met een slanglengte van 40 meter, gaat vervolgens in een vulkanisatieketel. Onder invloed van hitte hechten alle lagen daar tot één geheel.